donderdag 15 oktober 2009

Review: Tom Ford Grey Vetiver

In het grote geurenbos, waar alle noten vrolijk spelen, zit een oude noot op een rots. Hij was erbij toen parfumeurs hem wilden voor grootse vrouwelijke composities. Hij was erbij toen de eerste twintigste-eeuwse mannen voorzichtig hun schreden zetten op het pad van parfum, en hij was erbij toen grote huizen als Givenchy, Lanvin en Guerlain hem zijn sterrenstatus bezorgden. Stevig geworteld in het bos kijkt de oude noot rustig voor zich uit. De tijd dat de grote parfumhuizen met hem pronkten en hun parfums naar hem vernoemden zijn voorbij. Al jaren speelt hij de bijrol: zacht en houtig maar altijd op de achtergrond. Niche, ja. Niche is nog voor hem te porren, maar de laatste keer dat een groot huis bij hem aanklopte bedankte hij, na het debacle met Mugler Cologne, vriendelijk voor de eer. Creed's ultieme wraak was Original Vetiver, een geur met een naam die door de absentie van onze oude vriend vooral uitblinkt in wrange ironie. Eigenlijk heeft onze grijsaard zijn wortels er al bij laten hangen. Terwijl hij voor zich uit staart ziet hij een stipje in de verte. Terwijl het stipje nadert wordt het steeds groter en even lijkt het alsof er een sprankje hoop in de ogen van onze oude noot verschijnt. Zou het? Maar nee... dat kan toch niet? En toch lijkt de stip in een rechte lijn op hem af te lopen. De oude noot ziet nu wie de stip is: "Tooom, is that you??" De stip knikt en reikt onze oude noot de hand. "Wat denk je van een comeback, ouwe?"

Ja, ooit in een grijs verleden was vetiver de ster van menig mannengeur en weinig noten doen mannelijker aan dan het aardse vetiver. Zijn er vrouwenvetivers? Nee! Of ja, eentje: Guerlains Vetiver pour Elle. Waarin Guerlain de vibe van een mannelijke vetivergeur heeft vertaald naar een vrouwengeur door de vetiver eruit te slopen en te vervangen door aardsige patchouli en zachte bloemen met een lichte zeepgeur. Overigens wel een topgeur. Maar kortom, nee dus.

Enter Tom Ford Grey Vetiver.

Tom Ford staat er om bekend tegen de stroom in te zwemmen. Zijn zijn mainstreamgeuren vaak nog beschaafd en wellicht zelfs een beetje braaf, zijn Private Collectiongeuren zijn zeer uitgesproken love-it-or-hate-it. Laat het dus maar aan Tom over om de wereld opnieuw te verblijden met een vetivergeur.

Noten*: grapefruit, oranjebloesem, salie, nootmuskaat, orris, piment, vetiver, amber, houtsoorten en eikenmos.

De geur begint licht, met een combinatie van de citrusnoten en droge kruiden die samen nog het meest lijken op kruidnagel. Niet een bijster originele opening, maar de combinatie met de vetiver die er snel op volgt is wel verrassend en doet hoogstens in de verte denken aan Guerlains monumentale Vetiver uit 1959. Maar Grey Vetiver is veel zachter, veel toegankelijker dan de sombere, bruinzwarte Vetiver van Guerlain. Het grijze aan deze geur lijkt dan ook vooral op de fles te slaan, ik krijg er namelijk veel eerder geelgroene associaties bij door de citrus en grassige, aardsige vetiver. Na een tijdje wordt Grey Vetiver dan toch een echte vetivergeur, maar op zo'n subtiele en zachte manier dat je nauwelijks doorhebt dat je van die makkelijke citrusopening naar een heuse donkere vetiver bent gegaan. Een knap staaltje engineering!

Grey Vetiver is wellicht niet een vetiver voor de die-hard. Die zullen zich liever laven aan Encre Noir van Lalique of Vetiver Extraordinaire van Frédéric Malle. Maar voor een mainstreamgeur is Tom Ford er bijzonder goed in geslaagd een klassiek hereningrediënt terug te brengen op het podium. Laten we hopen dat er meer volgen!

* Noten van http://www.nstperfume.com

Tom Ford Grey Vetiver is binnenkort verkrijgbaar in verpakkingen van 50 en 100ml bij Grotere filialen van De Bijenkorf en van Douglas. Prijs n.n.b.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen